Święty Jan na pustyni

Jan Chrzciciel kojarzony jest głównie ze swoją posługą chrzcielną, którą wypełniał nad brzegiem rzeki Jordan. Jednakże Ewangelia według świętego Łukasza mówi, że najpierw: „…dziecię rosło i wzmacniało się na duchu, przebywając na pustkowiu, aż do dnia wystąpienia przed Izraelem.” (Ewangelia według świętego Łukasza rozdział 1, wers 80).

Miejscem, o którym wspomina Ewangelia jest, według tradycji, Pustelnia świętego Jana, znajdująca się na pustyni, nazywa się ją także 'Ain el-Habis (źródłem pustelnika). Odosobnienie świętego Jana znajduje się w sercu Wzgórz Judzkich, około 3 kilometrów od Ein Karem, miejsca narodzin świętego Jana, które oddalone jest od Jerozolimy o 7 – 8 kilometrów.

Jan, podobnie jak Jezus, udał się na pustkowie, przed rozpoczęciem swojej posługi sakramentalnej. Pustynia jest miejscem, w którym lud Izraela spotykał Boga podczas swojej wędrówki z Egiptu do Ziemi Obiecanej. Tam także, prorok Izajasz obwieścił, że przyszłe zbawienie zostanie zapowiedziane przez: „Głos się odzywa: Przygotujcie na pustyni drogę Pańską, wyprostujcie na stepie ścieżkę dla Boga naszego!  Każda dolina niech będzie podniesiona, a każda góra i pagórek obniżone; co nierówne, niech będzie wyrównane, a strome zbocza niech się staną doliną!” (Księga Izajasza, Stary Testament rozdział 40, wersy od 3 do 4; Ewangelia według świętego Łukasza rozdział 3, wersy od 2 do 4).

Ironia polega na tym, że miejsce, w którym na pustyni przebywał Jan, wygląda raczej jak bujna oaza, niż piaszczysta pustynia. Skromny, a jednak czarujący klasztor, który tam wzniesiono, otoczony jest zielonymi drzewami, a świeża woda ze źródła wypełnia sadzawkę, w której żyją duże, czerwone ryby.

Pod klasztorem znajdują się dwie jaskinie: pierwsza pełna jest wody – wykorzystuje się ją do rytualnego obmywania i chrztów. Druga, która jak głosi tradycja, jest miejscem gdzie rodzice Jana – Zachariasz i Elżbieta – ukryli swojego syna, ocalając go z rzezi niewiniątek dokonanej na rozkaz Heroda. W tym samym czasie Józef i Maria, wraz z Jezusem, uciekli do Egiptu. Na tyłach jaskini znajduje się mały ołtarz i piękny fresk, przedstawiający Jana ukrywającego się wraz ze swoją matką.

Krótka wspinaczka w górę zbocza, prowadzi nas z pustelni do monastyru, gdzie, jak się uważa, pochowana została matka Jana – Elżbieta.

Klasztor, który Franciszkanie kupili od Patriarchatu Łacińskiego w roku 1911, stoi na ruinach bizantyjskiego kościoła i klasztoru zakonu Krzyżowców. W latach 90-tych, Melchici zajęli się jego restauracją, pozostawiając liczne freski i wewnętrzne ściany budowli.

Obecnie, klasztor świętego Jana na Pustyni przyjmuje pielgrzymów przez cały rok. Znany jest, jako miejsce międzywyznaniowej przyjaźni, ze względu na to, że przyjmuje wielu wiernych Kościoła Prawosławnego, zachowując jednocześnie doskonałe stosunki z izraelskimi i żydowskimi sąsiadami.