Odrodzenie Żydów babilońskich

Wystawa Nad rzekami Babilonu, zostanie otwarta w tym tygodniu, w Muzeum Ziemi Biblijnej w Jerozolimie. Ekspozycja rzuca nowe światło na ważne momenty historii biblijnej: niewolę babilońską. Kluczowym jej punktem jest Archiwum Al-Yahudu – zbiór ponad 100 tablic z pismem klinowym - oryginalnych dokumentów wygnańczej społeczności judejskiej, które po raz pierwszy zostaną pokazane szerokiej publiczności. Zapisane w starożytnym języku akadyjskim, dokumentują życie codzienne pierwszych pokoleń wygnanych Judejczyków, po ich deportacji do Babilonu.

Nad rzekami Babilonu ukazuje unikalne artefakty, obrazujące dewastację, lecz także i odporność, jaką wykazali się wygnańcy odbudowując swoje życie w Babilonii. Al-Yahudu (w dosłownym tłumaczeniu: Miasto Judy) było ważnym ośrodkiem, zamieszkanym przez społeczność Judejczyków. Niektórzy badacze porównują wagę archiwum Al-Yahudu do odkrycia zwojów z Rękopisami z Qumran.

Na wystawie zobaczyć można także archeologiczne znaleziska pochodzące z czasów zburzenia Jerozolimy, takie jak babilońskie groty strzał i katapulty; naczynia – w tym słoje i garnki używane przez Judejczyków; starożytną korespondencję informującą o wysiłkach Judejczyków próbujących odeprzeć atak Babilończyków; replikę słynnego Cylindra Cyrusa a także Talmud Babiloński wydrukowany w Niemczech, w roku 1948.

Muzeum Ziemi Biblijnej w Jerozolimie ożywia tę wstrząsającą historię korzystając z innowacyjnych multimediów oraz oryginalnych animacji, które potęgują doświadczenia zwiedzających. Historia zniszczenia, wygnania i tęsknoty za Syjonem opowiedziana jest z perspektywy Haggaia, syna Ahiqama, bezpośredniego potomka wygnanych, należącego do czwartego pokolenia Judejczyków zamieszkujących Al-Yahudu. Haggai prowadzi zwiedzających przez wystawę dzięki serii krótkich filmów animowanych, stworzonych specjalnie na potrzeby ekspozycji.

Najwcześniejszy dokument będący częścią ekspozycji został napisany 15 lat po zniszczeniu Jerozolimy – opisuje on życie Judejczyków na wygnaniu, ich relacje z babilońskimi władcami i strukturę społeczną populacji żydowskiej Babilonii.

Lokalna archeologia z czasów Pierwszej Świątyni ilustruje zniszczenie Jerozolimy, najlepszym przykładem jest duży, zdeformowany słój, który odkształcił się pod wpływem wysokiej temperatury wywołanej przez ogień, który doszczętnie spalił miasto w 578 roku p.n.e.

Wystawę kończy echo Psalmu 137 - „Nad rzekami Babilonu - tam siedzieliśmy i płakaliśmy na wspomnienie Syjonu.” - nawiązując do dążenia do powrotu, które przez tysiąclecia obecne było w sercach i modlitwach Narodu Żydowskiego. Ostatnia gablota, oprócz epilogu do wystawy zawiera także Talmud Babiloński wydrukowany w Niemczech, w cieniu Holokaustu i wigilię ogłoszenia niepodległości Państwa Izrael.

http://www.blmj.org/en