Ain Karem: Dom Jana Chrzciciela i miejsce Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny

Czarowna wioska Ain Karem znajdująca się w zachodniej części wzgórz jerozolimskich, cieszy się dużym zainteresowaniem zarówno pielgrzymów, jak i lokalnych mieszkańców, chętnie zaglądających do kościołów, klasztorów, romantycznych kafejek i restauracji, spacerujących po idealnych do pieszych wycieczek malowniczych zielonych pagórkach.

Miejsce to znane było już w czasach proroka Jeremiasza, który nawoływał potomków plemienia Benjamina, aby „wznieśli znak na Bet-ha-Kerem”, gdy najeźdźcy zbliżali się do granic Jerozolimy (Księga Jeremiasza, rozdział 6, wers 1, Starego Testamentu). Ponadto, dla chrześcijan Ain Karem ma wyjątkowe znaczenie, jako miasto rodzinne Zachariasza i Elżbiety, rodziców Jana Chrzciciela oraz jako miejsce Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, w którym to Maria, matka Jezusa odwiedziła swą kuzynkę Elżbietę, gdy ta oczekiwała przyjścia na świat swego syna Jana.

Na początek zatrzymajmy się przy źródle, od którego pochodzi nazwa starożytnej wioski. Ain Kerem w języku hebrajskim oznacza, bowiem „źródło winnicy”. Miejsce to znane jest także, jako Źródło Najświętszej Marii Panny, ponieważ zgodnie z chrześcijańską tradycją, Maria, w drodze do swej kuzynki Elżbiety, zatrzymała się w tym miejscu, aby napić się wody.

Niedaleko Źródła znajduje się franciszkański Kościół Nawiedzenia, upamiętniający wizytę, jaką Najświętsza Maria Panna złożyła swej kuzynce Elżbiecie. Piękny dwupoziomowy kościół, którego budowę zakończono w roku 1955 wznosi się na ruinach sakralnych konstrukcji z czasów krzyżowców i dawniejszej świątyni bizantyjskiej. Na dziedzińcu zewnętrznym pielgrzymów witają wyryte na ścianie słowa hymnu Magnificat (Ewangelia według św. Łukasza, rozdział 1, wersy od 46 do 55 Nowego Testamentu). Maria modliła się tymi słowami, gdy spotkała św. Elżbietę. Dziś można je przeczytać aż w czterdziestu siedmiu językach.

Fasadę kościoła zdobi przepiękna mozaika przedstawiająca Najświętszą Marię Pannę na osiołku eskortowaną przez anioły w drodze z Nazaretu na wzgórza Judei, gdzie położona jest wioska Ain Karem (Ewangelia według św. Łukasza, rozdział 1, wers 39, Nowego Testamentu). Ściany niższej kaplicy pokryte są malowidłami przedstawiającymi sceny biblijne, między innymi, posługę świątynną Zachariasza, ojca Jana Chrzciciela (Ewangelia według św. Łukasza, rozdział 1, wers 5, Nowego Testamentu) oraz spotkanie Najświętszej Marii Panny ze św. Elżbietą.

Na wyższym poziomie kościoła zobaczyć można obrazy scen historycznych, w których ważną rolę odegrała Najświętsza Maria Panna, takie jak, Sobór w Efezie, podczas którego ogłoszono ją Theotokos (Matką Bożą), czy bitwa pod Lepanto, w której dzięki wstawiennictwu Maryi Liga Święta zwyciężyła Imperium Osmańskie.

W drodze ze wzgórza, po drugiej stronie wioski, natknąć się można na kolejną franciszkańską świątynię, Kościół pod wezwaniem Św. Jana Chrzciciela (Św. Jana ba-Harim, z hebr. Św. Jana ze Wzgórza). Wewnątrz kościoła znajduje się grota, która przez tradycje uznawana jest za miejsce narodzin św. Jana. Na ścianach dziedzińca świątyni, stanowiącego niemal lustrzany obraz otoczenia Kościoła Nawiedzenia, zobaczyć można wyryte w dwudziestu czterech językach słowa pieśni dziękczynnej Benedictus (Ewangelia według św. Łukasza, rozdział 1, wersy od 68 do 79, Nowego Testamentu), odmawianej przez Zachariasza po narodzinach Jana Chrzciciela.

Obok dwóch kościołów franciszkańskich w Ain Karem znajdują się także zwieńczony malowniczą kopułą kościół rosyjski, prawosławny Zakon św. Jana oraz Zgromadzenie Sióstr Notre Dame de Sion (Matki Bożej Syjonu). Ten ostatni obiekt, zbudowany został w roku 1860, a jego nazwa odzwierciedla żydowskie pochodzenie Najświętszej Marii Panny oraz jej ogromne przywiązanie do Narodu i Ziemi Izraela.