Dziedzictwo Jana Pawła II

Teraz będę miał przywilej odwiedzić kilka miejsc najściślej związanych z życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa¹ , powiedział Jego Świątobliwość Jan Paweł II podczas swej historycznej pielgrzymki do Ziemi Świętej w marcu 2000.

Dzisiaj z głębokim wzruszeniem staję na ziemi, na której Bóg zechciał «rozbić swój namiot» (por. J 1, 14; Wj 40, 34-35; 1 Krl 8, 10-13) i pozwolił, by człowiek poznał Go bliżej. W roku wyznaczającym dwutysiąclecie narodzin Jezusa osobiście bardzo pragnąłem przybyć tutaj i modlić się w najważniejszych miejscach, które od czasów starożytnych były świadkami interwencji Boga i Jego wielkich dzieł. «Ty jesteś Bogiem działającym cuda, objawiłeś ludom swą potęgę» (Ps 77 [76], 15) .²

Pielgrzymka Jego Świątobliwości do Ziemi Świętej w roku Wielkiego Jubileuszu była kulminacją wszystkich papieskich pielgrzymek Jana Pawła II. Wizyta w kolebce chrześcijaństwa miała znaczenie historyczne, uczuciowe i duchowe nie tylko dla chrześcijan, ale także dla narodu żydowskiego.

Jego wizyta w Izraelu, jako „apostoła pokoju i pojednania”, była kolejnym krokiem pogłębiającym pojednanie chrześcijańsko-żydowskie. To skupienie uwagi na Ziemi Świętej jest ze strony chrześcijan nieodzownym przejawem pamięci, a zarazem ma wyrażać szacunek dla głębokiej więzi, jaka łączy ich z narodem żydowskim, z którego Chrystus wywodzi się według ciała (por. Rz 9, 5). W ostatnich dziesięcioleciach, a zwłaszcza po Soborze Watykańskim II poczyniono znaczne postępy na drodze do nawiązania owocnego dialogu z narodem, który Bóg wybrał sobie, aby najpierw jemu powierzyć swoje obietnice i z nim zawrzeć przymierze. Jubileusz winien stać się kolejną sposobnością do głębszego uświadomienia sobie więzi, jakie nas łączą, a przez to przyczynić się do ostatecznego usunięcia nieporozumień, które niestety tylekroć w ciągu wieków boleśnie odbiły się na relacjach między chrześcijanami a żydami .³

Był pierwszym w historii papieżem, który modlił się przy Ścianie Płaczu. Na oczach miliardów ludzi postąpił zgodnie z żydowską tradycją, wkładając w szczelinę muru kartkę z tekstem modlitwy.

Oto jej treść:

Boże naszych ojców!
Ty wybrałeś Abrahama i jego potomstwo,
aby Imię Twoje zostało poniesione do narodów;
głęboko bolejemy nad postępowaniem tych,
którzy w ciągu dziejów powodowali
cierpienia tych Twoich dzieci.
A prosząc Cię o przebaczenie,
pragniemy tworzyć trwałą więź prawdziwego braterstwa
z ludem Przymierza .⁴

Oby Jego dziedzictwo trwało wiecznie.
 

1- Z przemówienia Ojca Świętego Jana Pawła II podczas ceremonii powitalnej w Izraelu, na lotnisku w Tel Awiwie, we wtorek, 21 marca 2000. Źródło: portal „Opoka” (www.opoka.org.pl).
2-Ibid.
3-Fragment z listu papieża Jana Pawła II o pielgrzymowaniu do miejsc związanych z historią Zbawienia – 29 czerwca 1999. Źródło: portal „Opoka” (www.opoka.org.pl).
4-Modlitwa Ojca Świętego Jana Pawła II przy Ścianie Płaczu, Jerozolima, 26 marca 2000. Źródło: portal „Opoka” (www.opoka.org.pl).