Kościół Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny

15 sierpnia, katolicy z całego świata obchodzą Święto Wniebowzięcia, upamiętniające wniebowzięcie Marii Dziewicy, które zakończyło jej ziemskie życie.  Kościoły Prawosławne nazywają to Świętem Zaśnięcia Theotokos (grecki tytuł nadany Marii Pannie), tak nazywa się także katolickie sanktuarium w Jerozolimie, upamiętniające wniebowzięcie: Opactwo Hagia Maria Sion lub Zaśnięcia. Masywną budowlę benedyktyńskiego kościoła i jej zwieńczoną kopułą dzwonnicę wzniesiono na Górze Syjon. Ich ogrom sprawia, że widać je z wielu punktów w mieście. W czasach starożytnych, wzgórze Syjonu było częścią górnego miasta i znajdowało się wewnątrz murów obronnych. Dzisiaj położone jest zaraz za murami Starego Miasta w pobliżu bramy Syjon. W sąsiedztwie znajduje się zaś miejsce, czczone jako grób Króla Dawida, ponad nim jest Wieczernik – gdzie Jezus, wraz z Apostołami spożywał Ostatnią Wieczerzę. Obok, ze względu na istotę miejsca, zbudowano wczesny kościół chrześcijańsko – żydowski, znany jako Kościół Apostołów.

Na początku V wieku naszej ery, chrześcijanie bizantyjscy zbudowali tu wspaniałą Bazylikę Hagia Sion (Święty Syjon), która została zniszczona przez Persów w roku 614. W XII wieku, krzyżowcy zbudowali, jeszcze wspanialszy od poprzedniego, kościół Marii Świętej z Góry Synaj (Santa Maria in Monte Sion). On także został zniszczony w roku 1187. Aż do schyłku XIX wieku miejsce pozostawało opuszczone. W 1910 roku, z rozkazu Niemieckiego Cesarza, Wilhelma II wzniesiono na nim bazylikę, która przetrwała do dnia dzisiejszego.

Kościół Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny jest popularnym miejscem wśród pielgrzymów odwiedzających miasto, jak i wśród jego mieszkańców. Wewnątrz, okrągła bazylika zadziwia swoją prostotą i pięknem. W środku półokrągłej absydy znajduje się mozaika przedstawiająca Marię i Dzieciątko Jezus, poniżej umieszczono postacie dwunastu proroków. Po bokach zbudowano sześć kaplic również zdobionych mozaikami, które ukazują między innymi: Maryję i Dzieciątko Jezus przyjmujących pielgrzymów, drzewo genealogiczne Jezusa, Jana Chrzciciela na brzegu rzeki Jordan, Świętego Benedykta – założyciela zakonu benedyktynów, a także innych świętych.

Dwie spiralne klatki schodowe prowadzą do krypty i okrągłego pomieszczenia podtrzymywanego przez filary. Na samym jego środku znajduje się rzeźba śpiącej Marii. Z sufitu obserwuje ją Jezus. Zdawać by się mogło, że pilnuje swojej matki. Wokół niego zobaczyć można kobiety biblijne: Ewę, Miriam, Rut, Esterę i Judytę. Za pomieszczeniem głównym, znajduje się kilka kaplic i ołtarzy ufundowanych przez różne kraje.

Maria znana jest w chrześcijańskiej tradycji jako personifikacja „córki Syjonu”, którą natomiast utożsamia się z Narodem Izraela. Właściwym jest więc, że znalazła miejsce wiecznego spoczynku na Górze Syjon, gdzie Jezus ustanowił Eucharystię, a Duch Święty zstąpił na Apostołów. Słowa Papieża Benedykta XVI, skłaniają do refleksji nad Wniebowzięciem Marii Panny:

„Myśląc o Marii w chwale niebieskiej, możemy zrozumieć, że ziemia także dla nas nie jest ostateczną ojczyzną. Żyjąc, wpatrzeni tylko w dobra wieczne, pewnego dnia podzielimy tą samą chwałę, a ziemia stanie się piękniejsza.”   

(Papież Benedykt XVI, Audiencja Generalna w Castel Gandolfo, 16 sierpnia 2006 roku)