Jerozolima w czasach Jezusa

Jak wyglądała Jerozolima za życia Jezusa?

Podczas izraelskiej wojny o Niepodległość (1948), dzielnica żydowska Starego Miasta została w dużej części zniszczona. Podczas prac nad odbudową tej strefy prowadzonych w latach ’70 odkryto antyczne ruiny z czasów Drugiej Świątyni (zburzonej przez Rzymian w roku 70 n.e.), które znajdowały się pod licznymi warstwami ziemi przez blisko dwa tysiące lat. Archeologowie odkopali luksusową dzielnicę mieszkalną z czasów Drugiej Świątyni usytuowaną w pobliżu Górnego Miasta w Jerozolimie. Z powodu ogromnych rozmiarów i niepowtarzalnego bogactwa odkopanych ruin nadano im nazwę dzielnicy Heroda. Dziś miejsce to znane jest także, jako Muzeum Archeologiczne Whol (Wohl Museum of Archeology).

Zamożne rodziny arystokratyczne i kapłańskie w czasach Jezusa zamieszkiwały okazałe rezydencje w dzielnicy Heroda. Nietrudno dostrzec, dlaczego dystrykt położony na zboczu góry, z której rozciąga się widok na pobliskie wzgórze Świątynne był tak chętnie zamieszkiwany przez kapłanów pełniących posługę w Świątyni Jerozolimskiej.

Dziś, jest to największy i najważniejszy zabytek z czasów Drugiej Świątyni znajdujący się na terenie dzielnicy żydowskiej. Niezwykle prawdopodobne jest także to, iż ta część miasta była dawniej zamieszkiwana przez kapłanów i Saduceuszy, tych, którzy jak napisano w Nowym Testamencie prowadzili teologiczne dysputy z Jezusem.  Archeologiczne pozostałości piwnic sześciu luksusowych rezydencji pozwalają dostrzec żywy obraz wysokiego poziomu życia ówczesnych mieszkańców dzielnicy. Liczne magazyny, zbiorniki, łaźnie publiczne, piece, barwne mozaiki, freski, eleganckie elementy wyposażenia domów i siedmioramienny świecznik (menora) wyrzeźbiony na jednej ze ścian wskazują na wysoki poziom życia mieszkańców miasta.

Obecność licznych, służących obrzędom łaźni oraz kamiennych naczyń pozwala mniemać, iż mieszkańcami dystryktu byli kapłani, którzy ściśle przestrzegali przypisanych żydom praw rytualnej czystości, ponieważ wiadomo, iż kamień nie może stać się rytualnie nieczysty.

Rząd filarów należących do “perystylu” – kolumnady otaczającej otwarty dziedziniec – uformował część wyjątkowo okazałej rezydencji zbudowanej w popularnym w owym czasie stylu greko-romańskim. Stąd mieszkańcy mieli wspaniały widok na otaczającą Świątynię promenadę. W tych okolicach spędził większość czasu Jezus, podczas swego pobytu w Jerozolimie.

Dalej w dół, znajduje się “rezydencja pałacowa”, największe i najbardziej okazałe z domostw odkrytych podczas wykopalisk. Najprawdopodobniej, dom ten zamieszkiwany był przez rodzinę jednego z Najwyższych Kapłanów.

Pod koniec wyprawy po wykopaliskach obejrzeć można spalony dom, który przypomina o tragicznym i brutalnym końcu istnienia tej pięknej dzielnicy oraz o dramatycznych losach jej mieszkańców. Zwęglone drewniane belki, które zwaliły się z sufitu oraz spalone mozaiki dowodzą, iż miasto spustoszył wielki pożar oraz niepochamowana inwazja Rzymian. Pozostałości te ukazują ostatnie momenty świetności Jerozolimy.