Kościół św. Piotra w Gallicantu

Jeden z najpiękniejszych kościołów w Jerozolimie upamiętniające trzykrotne wyparcie się Mistrza przez Piotra, jego natychmiastowy żal i pogodzenie się z Chrystusem po Zmartwychwstaniu.
Wybudowany na wschodnim zboczu Kościół św. Piotra w Gallicantu stoi na Górze Syjon.
Na dachu na szczycie czarnego krzyża wznosi się złoty kogut – przypominający o przepowiedni Chrystusa, że Piotr trzykrotnie się go wyprze „zanim zapieje kur”. Po łacinie Galli-cantu to kogut.
Wyparcie się Chrystusa przez Piotra odnotowane jest we wszystkich czterech Ewangeliach (najzwięźlej w Ewangelii wg. św. Mateusza 26:69-75). Trzy Ewangelie wspominają również jego gorzkie łzy żalu.
Scena hańby Piotra rozegrała się na dziedzińcu domu arcykapłana Kajfasza. Zgromadzenie asumpcjonistów (członków Zakonu Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny), które wybudowało kościół św. Piotra w Gallicantu na ruinach bizantyjskiej bazyliki wierzy, że stoi on na miejscu, w którym był dom arcykapłana.
Pod kościołem znajduje się loch, z celą, w której podobno przebywał Jezus w noc po swoim aresztowaniu.
Kościół św. Piotra wybudowano na czterech różnych poziomach - składa się z kościoła wyższego, kościoła pośredniego, strażnicy i lochu. Jego układ i wykończenie stanowią śmiałe połączenie stylu współczesnego i starożytnego.
Posąg na dziedzińcu przedstawia scenę wyparcia się, uosobioną przed koguta, kobietę, która wypytywała Piotra i rzymskiego żołnierza.
Wewnątrz, po prawej stronie, widać dwie mozaiki z ery bizantyjskiej. Odkryte w trakcie wykopalisk; najprawdopodobniej były one częścią posadzki z kościoła bizantyjskiego z piątego wieku.
Sklepienie jest zachwycające. Dominuje nad nim olbrzymie okno w kształcie krzyża zaprojektowane w promienistej palecie kolorów. Trzy olbrzymie mozaiki pokrywają ścianę tylną i dwie boczne. Naprzeciwko wejścia widać związanego Jezusa, przesłuchiwanego w domu Kajfasza; po prawej stronie przestawiono Jezusa i jego uczniów w trakcie Ostatniej Wieczerzy; po lewej – Piotra w starożytnym stroju papieskim, jako pierwszego papieża.
Na dole, w środku kościoła, na ikonach nad ołtarzami ukazano scenę wyparcia się Jezusa przez św. Piotra, jego żal i pogodzenie się z Mistrzem na brzegu Morza Galilejskiego po Zmartwychwstaniu.
Wiele inskrypcji w kościele zapisano w języku francuskim z uwagi na fakt, że asumpcjoniści są zakonem francuskim.